Asany - co to jest?

ASANY I ICH WPŁYW NA CZŁOWIEKA
 
Asany są fizycznymi pozycjami jogi. Są to sprawdzone starożytne ćwiczenia, dopracowywane przez tysiące lat tak, aby w zamierzony sposób oddziaływać na każdy mięsień, nerw oraz gruczoł ciała człowieka. Regularna praktyka asan czyni ciało silnym i zarazem elastycznym, lekkim i jednocześnie ugruntowanym.
 
Asany działają na wielu różnych poziomach. Można je podzielić na grupy opisane poniżej.
 
Pozycje stojące
 
W tej grupie asan znajdują się pozycje, w których podstawą są stopy. Największy wpływ mają one na kończyny dolne oraz obszar bioder. Jak w każdej z grup, silne oddziaływanie obecne jest także w kręgosłupie. Są tu pozycje: ze skłonem w bok np. utthita trikonasana (rozciągnięty trójkąt), ze skłonem do przodu np. uttanasana, (pozycja intensywnego rozciągania) z wygięciem do tyłu np. virabhadrasana_I  (bohater I) i ze skrętem np. parivritta trikonasana (skręcony trójkąt).
 
 
Skłony do przodu
 
Do najczęściej praktykowanych wygięć do przodu należą: janu sirsasana, paschimottanasana, tryanga mukhaikapada paschimottanasana, upavishtakonasana, parivritta janu sirsasana. Starożytni mistrzowie jogi podpatrując zwierzęta zrozumieli korzyści, jakie one odnoszą z poziomego położenia kręgosłupa. Gdy jesteśmy zmęczeni kładziemy się a system nerwowy regeneruje się wtedy. Jogini uświadomili sobie zatem, że przyjęcie takiej pozycji wywołuje specyficzny wpływ na układ nerwowy i przepływ energii w organizmie. Gdy jesteśmy strudzeni i trudno nam oddychać instynktownie przyjmujemy pozycję ze skłonem do przodu (np. siadamy na krześle i opieramy się tułowiem na stole). To przynosi nam ulgę. Osoby z astmą odczuwają ulgę po ataku, gdy zrobią skłon do przodu i pozwolą, aby ciało odpoczęło. Jak widać przyjęcie określonej pozycji wywołuje specyficzne zmiany w organach naszego ciała.
 
Siady
 
 
Do pozycji siedzących zaliczamy: padmasana (lotos), baddha konasana (spętany kąt), virasana (bohater), a także kandanasana, simhasana, hanumanasana i vamavedasana. Wiele osób nie ma wykształconego nawyku prawidłowego siedzenia. Najczęściej siedzimy zgarbieni i zapadnięci. Skutkiem tego jest upośledzenie struktury szkieletu i zapadnięcie organów wewnętrznych. Gdy siedzimy nieprawidłowo powstaje napięcie w wielu narządach i mięśniach oraz szkielecie, prowadzące do powstania chronicznych bólów. Podstawowym efektem tych pozycji jest przywrócenie prawidłowej postawy siedzącej. Praktyka siadów odblokowuje i nadaje elastyczność biodrom, mięśniom pachwin, kolanom i kostkom. Pozycje siedzące z kolanami zgiętymi, jak lotos czy bohater zapobiegają powstawaniu zwyrodnień w stawach kolanowych i kostkach. Prawidłowe ustawienie tułowia zmniejsza napięcie organów wewnętrznych umożliwiając im swobodną pracę. Supta virasana polecana jest w szczególności osobom cierpiącym na niestrawność. Jest to także jedyna pozycja, którą można ćwiczyć po posiłku. Znakomicie poprawia trawienie, wzmacnia perystaltykę jelit. Gdy podstawa (nogi, biodra) jest stabilna, kręgosłup naturalnie wyprostowany, a tułów swobodnie wyciągnięty, wtedy umysł może wyciszyć się.
 
Pozycje odwrócone
 
 
Pozycje odwrócone są wyjątkowym aspektem praktyki hatha jogi. Należą do nich przede wszystkim sirsasana (stanie na głowie) i sarvangasana (świeca), a także ich warianty oraz halasana (pług) i viparita karani. Jak pisze B.K.S. Iyengar w "Świetle jogi" na temat świecy: (...) jest ona jednym z największych dóbr ofiarowanych ludzkości przez starożytnych mędrców (...). Obie pozycje (stanie na głowie i świeca) porównywane są do królowej lub matki wszystkich asan, a więc do symboli reprezentujących źródło życia. Praktyka ich wpływa na cały organizm oczyszczając go i napełniając energią witalną. Jogin dzięki praktyce pozycji odwróconych (...) odczuwa wewnętrzną harmonię i szczęście tak jak matka dba o szczęście ogniska domowego (...). Asany te przez swoje kompleksowe działanie stanowią antidotum na większość powszechnych dolegliwości zdrowotnych.
 
Skręty
 
 
Pozycje skrętów takie, jak: bharadvajasana,  marichiasana,  ardha-matjendrasana są wyjątkowe. Ruchy skręcające kręgosłup są trudne i w normalnym życiu wykonujemy je w ograniczonym zakresie. Wyjątek stanowi tu odcinek szyjny kręgosłupa. Praktyka jogi obfituje w asany skrętne o różnych wzorach, a każda z nich przynosi korzyści innym częściom ciała. Wpływają one na zewnętrzne jak i wewnętrzne obszary ciała. Usuwają sztywności kręgosłupa blokujące przepływ krwi do nerwów kanału kręgowego oraz upośledzające właściwy przepływ impulsów nerwowych w rdzeniu i z rdzenia do ciała. W ciągu normalnej aktywności życiowej używamy ciała bardzo asymetrycznie, co powoduje nierówną pracę mięśni tułowia. Dla przykładu pisząc przy stole w pozycji siedzącej często ustawiamy się nieco skośnie albo gdy łóżko stoi przy ścianie, rano wstajemy przez ten sam bok. W ten sposób wiele codziennych aktywności powoduje, że świadomie lub nieświadomie nadużywamy jednej ze stron ciała. Joga uczy jak być bardziej przytomnym położenia i ruchu naszego ciała. Pozycje skręcone wykonywane symetrycznie uczą nas jak niwelować te różnice. Oczywiście asany z innych grup podobnie przyczyniają się do symetryzacji ciała, jednak skręty wpływają bezpośrednio na główną oś jaką jest kręgosłup.
 
Wygięcia do tyłu
 
Grupa ta obejmuje asany, które wymagają niezwykłej wytrzymałości psychicznej i fizycznej. Znajdziemy tu najtrudniejsze spośród asan jak: urdhva dhanurasana (odwrócony łuk), kapotasana (gołąb), vrscikasana (skorpion) czy natarajasana (tancerz), ale i stosunkowo proste jak: śalabhasana (świerszcz), bhujangasana (wąż) czy dhanurasana (łuk). Podczas normalnej aktywności życiowej zginamy się do przodu, czasem na boki jednak prawie nigdy do tyłu. Jest to zatem ruch, który przychodzi nam najczęściej z trudnością. Dlatego B.K.S. Iyengar wymyślił liczne pomoce, dzięki którym zarówno osoby sprawne, jak i mające problemy zdrowotne mogą skorzystać z efektów praktyki tych pozycji. Korzystne oddziaływanie wygięć do tyłu zarówno na ciało, jak i umysł jest bardzo szerokie. Bez wątpienia przyczyniają się one do opóźnienia fizjologicznych i mentalnych procesów starzenia.
 
Pozycje balansowe
 
 
Jest to liczna grupa pozycji, z których najbardziej znaną jest bakasana (żuraw). Asany te charakteryzuje konieczność utrzymania własnego ciała w pozycji równoważnej na rękach. Aby żyć w pełnej harmonii ważne jest abyśmy wraz z upływem wieku zachowali określoną lekkość i zwinność ruchów. To właśnie jest efektem praktyki pozycji balansowych i ich cykli. Konieczność utrzymania równowagi i przeciwdziałania sile grawitacji w pozycji oraz podczas wchodzenia w nią, wywołuje określony kontrolowany proces rozciągania i mobilizacji mięśni. Układ lokomotoryczny musi pracować tu niezwykle precyzyjnie. Asany rozwijają sprawność i siłę barków, ramion i nadgarstków. Ruchy jogina nabierają dzięki temu niezwykłej gracji. Serce i płuca są ściskane i masowane. Dzięki świadomej i kontrolowanej pracy zwiększa się tolerancja wysiłkowa zarówno układu krążenia, jak i oddechowego. Puls i ciśnienie krwi nieznacznie podnoszą się, a ciało rozgrzewa. Organy brzucha i podbrzusza są ściskane i masowane znacznie intensywniej niż w wygięciach do przodu.
 
Copyright ©2017 JOGA KLUB, Szkolenia, Doradztwo, Barbara Majewska
NIP: 784-150-25-77
Ta strona może korzystać z Cookies.
Ta strona może wykorzystywać pliki Cookies, dzięki którym może działać lepiej. W każdej chwili możesz wyłączyć ten mechanizm w ustawieniach swojej przeglądarki. Korzystając z naszego serwisu, zgadzasz się na użycie plików Cookies.

OK, rozumiem lub Więcej Informacji
Informacja o Cookies
Ta strona może wykorzystywać pliki Cookies, dzięki którym może działać lepiej. W każdej chwili możesz wyłączyć ten mechanizm w ustawieniach swojej przeglądarki. Korzystając z naszego serwisu, zgadzasz się na użycie plików Cookies.
OK, rozumiem